Pete Lockett - Feedback Rotterdam, 07-04-2009

(click here for the english version)

Interview Pete Lockett Hij heeft met de grootste muzikanten van de wereld het podium gedeeld en hij is verantwoordelijk voor de muziek van een groot aantal films, waaronder enkele James Bond klassiekers, Snatch en Moulin Rouge. Pete Lockett is waarschijnlijk de meest veelzijdige percussionist die er is. Zijn muziek reikt van Indiaas tot Japans en Westers, zowel live als in de studio en een groot aantal verschillende muziekgenres lijkt hij moeiteloos te hanteren. Op 7 april stond hij in de Feedback winkel in Rotterdam voor een clinic. Vooraf spraken we hem voor een interview. Wat betekent muziek voor je? “Alles eigenlijk, het heeft me op een bepaalde manier zelfs gered. Mijn familie was totaal niet muzikaal. Ik ben opgegroeid in een behoorlijk doelloos stadje, Portsmouth in Engeland. Toen ik negentien was liep ik langs een drumzaak waar een bordje hing met reclame voor drumlessen, ik ben er achteraan gegaan en vanaf dat moment veranderde mijn leven compleet. Het betekent dus eigenlijk alles voor me. Het heeft me passie gegeven, iets wat niet veel mensen hebben in hun leven. Je hebt iets nodig wat je motiveert en je energie geeft en dat heb ik gevonden in het drummen. Ik geniet elke dag van het leven en het werk dat ik doe.” Leer je elke dag nog iets nieuws? “Absoluut! De dag dat je ophoudt met leren is de dag dat je sterft. Ik ben altijd geïnteresseerd in nieuwe dingen en probeer zowel filosofisch als muzikaal te blijven ontwikkelen. Je moet altijd nadenken over waarom je muziek maakt en doet wat je doet. Er zijn veel mensen, vooral drummers, die het podium opgaan en zo snel mogelijk spelen, zonder te weten waarom. Ik vind het belangrijk om constant bij te leren en te ontwikkelen en anderen daarbij te helpen. Neem bijvoorbeeld de clinic die ik vandaag geef, zo probeer ik iets van wat ik heb geleerd weer door te geven aan anderen.” Wat zou je zeggen tegen iemand die net zoals jou wil leren spelen? “Ik vind niet dat iemand zoals mij zou moeten leren spelen, het gaat erom of ze het drummen zelf leuk vinden. Het enige wat iemand nodig heeft is de inspiratie om het te willen doen. Het is niet iets wat je kunt kopen, dus als je niet die inspiratie hebt zul je twee keer zo hard moeten werken om er te komen.” Is talent dan noodzakelijk, of kun je er ook komen door alleen hard werken? “Dat is een moeilijke vraag, want ik denk niet dat het gaat om de beste zijn, maar vooral om het plezier wat je er in hebt. Ik wil ook niemand ontmoedigen, maar je hebt zeker verschillende niveaus van talent. Ik heb veel les gegeven en je merkt duidelijk verschil tussen mensen hun kwaliteiten. Je moet niet vergeten dat er maar een paar mensen heel goed zijn, een paar heel slecht en een heleboel die ergens in het midden zitten, net als met intelligentie eigenlijk.” Wat is je favoriete muzieksoort? “Dat hangt af van de situatie. Ik heb het geluk dat ik kan kiezen wat ik wel en niet wil doen. Dat is een bevoorrechte positie om in te zitten als muzikant. Ik ben een multifunctionele percussionist en ik heb eigenlijk geen favorieten, juist de combinatie vind ik goed. Ik speel Indiase, Japanse, Arabische en Westerse muziek en het gaat om het hele pakket en de juiste omstandigheden. Het gaat om de monitoring, het geluid van de locatie en de mensen waarmee je bent. Als dat allemaal klopt geniet ik en dan maakt het niet uit welk type muziek ik speel.” Heb je dan ook geen favoriet instrument? “Als ik moest kiezen dan zou dat waarschijnlijk de Indiase Tabla zijn. Het heeft een heel spectrum aan geluiden, van sub bas tot de hoogste trebles. Er zitten ontzettend veel verschillende tonen in en de articulatie van het instrument is hoog ontwikkeld. Het Indiase ritme systeem is trouwens ook het meest ontwikkelde systeem ter wereld. Wiskunde zit in hun bloed, vergeet niet dat ze de uitvinders zijn van de wiskunde door met het concept nul te komen. Ze zijn ook de eerste die zich hebben verdiept in astrologie en ze zijn enorm precies, ze hebben een zeer analytische gedachtegang. Daarom bespelen ze hun instrumenten denk ik ook zo ongekend.” Spelen ze door het wiskundige aspect dan met minder gevoel? “Dat is denk ik persoonlijk. Het gaat om articulatie. Als je bijvoorbeeld de Nederlandse taal heel goed leert en alle grammaticale regels kent, dan betekent dat niet dat je niet meer goed kan articuleren of dat je geen mooi gedicht meer kunt maken, je doet het alleen met veel meer kennis in je achterhoofd. Dat geldt ook voor muziek en het is voor elke artiest anders.” Wat was je meest memorabele samenwerking? “Dat is een moeilijke vraag om te beantwoorden, omdat ik iemand ben die leeft in het moment. Op zo’n moment kan iets de meest memorabele gebeurtenis zijn, maar je weet nooit wat de toekomst brengt. Ik geloof erg in de filosofie van leven in het moment, niet terug kijken en niet teveel vooruit kijken, maar echt het nu ervaren.” Waar ben je het meest trots op, of kijk je dan ook teveel terug? “Nou, ik heb gemerkt dat als ik een album maak, dat ik die altijd net iets beter vind dan de vorige. Dat is niet erg, want je verandert en ontwikkelt constant. Omdat ik niet weet wat de toekomst me brengt kan ik die vraag dus eigenlijk niet beantwoorden.” Is er nog iemand met wie je in de toekomst wilt samenwerken? “Dat maakt wederom deel uit van dezelfde filosofie. Ik heb natuurlijk met heel veel geweldige artiesten gewerkt; vorig weekend nog met Simon Phillips bijvoorbeeld. Dat soort dingen komen op je pad, die gebeuren gewoon en dat vind ik prima.” Heb je een land waar je het liefst komt? “Ik houd veel van India, maar er zijn nog veel meer landen waar ik met veel plezier naar toe ben gegaan. India is zeker één van mijn favorieten, maar hectisch is het ook, er gebeurt constant iets om je heen. Dat maakt het een spannend land, maar na een tijdje heb ik wel weer zin in de rust van mijn eigen huis. Ik vind het altijd prettig om weer naar huis te gaan, na een tijdje ga ik mijn vrouw en huis veel te veel missen. Ik blijf ook nooit langer dan drie maanden weg. Mijn vrouw is trouwens pianiste, ze reist zelf ook veel, maar als we samen thuis zijn dan ontspannen vooral.” Geniet je nog wel van het reizen dan? “Het reizen maakt mijn leven interessant, maar het is een moeilijke levensstijl. Als je begint aan een muziekcarrière is dat iets waar je rekening mee moet houden. Ben je bereid om op wereldtournee te gaan? Heb je mensen thuis die je gaat missen? Het is een onderdeel van het werk. Jonge muzikanten leren veel op de muziekschool, maar dat deel vaak niet. Ze zouden daar eigenlijk ook les in moeten geven. Stel dat je geen zin hebt om steeds vier maanden van huis te zijn, dan kun je er ook voor kiezen sessiemuzikant te worden, of om vooral veel projecten in je eigen stad aan te pakken.” Tekst: Karlijn Meinders